MPC (marginale consumptieneiging)

Wat is MPC?

De MPC (marginale consumptieneiging) is een begrip uit de macro-economie. Het geeft aan hoeveel van een toename van het inkomen wordt uitgegeven aan consumptie. Een MPC van 0,8 betekent dat huishoudens van elke extra euro inkomen 80 cent besteden. De rest, 20 cent, wordt gespaard. Dat laatste deel heet de marginale spaarneiging (MPS). Daarom geldt altijd: MPC + MPS = 1.

Formule van MPC

MPC = verandering in consumptie gedeeld door verandering in inkomen.

Rekenvoorbeeld van MPC

Stel dat het inkomen van een huishouden stijgt van 2.000 naar 2.500 euro per maand en de consumptie stijgt van 1.700 naar 2.100 euro. De MPC is dan 400 gedeeld door 500 is 0,8. De MPS is 0,2.

Wat is de multiplier bij een MPC?

De MPC bepaalt de multiplier, het effect waarmee een extra uitgave doorwerkt in de economie. Die is 1 gedeeld door (1 min MPC). Bij een MPC van 0,8 is de multiplier 1 gedeeld door 0,2 is 5. Een extra overheidsuitgave of investering van 1 miljoen euro kan in dit eenvoudige model dus leiden tot 5 miljoen euro extra inkomen. Dit is een vereenvoudigd model: in de praktijk wordt het effect kleiner door belasting, import en prijsstijging.

Waarom verschilt de MPC per groep?

Huishoudens met een laag inkomen hebben doorgaans een hogere MPC dan huishoudens met een hoog inkomen. Wie weinig heeft, besteedt een extra euro vaker direct aan noodzakelijke uitgaven. Daardoor heeft extra inkomen bij lage inkomens sterker effect op de consumptie. De MPC speelt daarom een rol in discussies over koopkrachtmaatregelen, zie ook koopkracht.

Andere betekenissen van MPC

Buiten de economie heeft MPC andere betekenissen, zoals in de muziekproductie (een type drumcomputer) of, in straattaal, de verwante term NPC (non-player character) voor iemand die weinig eigen inbreng lijkt te hebben. Op deze pagina gaat het alleen over de marginale consumptieneiging.